"Non son un punki carpinteiro, son un punki sen diñeiro"

Entrevista con Borja Freire López (Puto)

Reunímonos con "Puto" no primeiro recreo na aula de 1º de bacharelato. Se hai alguén sen medo a ser el mesmo ese é Borja. É un rapaz de dezasete anos que lle encanta a música e vén de tradición carpinteira na súa familia. Aburrido de tocar co seu baixo decidiuse a construír un.

MIPE:Por que se che ocorreu construír un baixo?
PUTO:Porque non hai diñeiro, e como na miña familia temos tradición carpinteira trasmitíronme a tradición e cos útiles do taller que hai na casa púxenme a facer un baixo.

M:Tes pensado ser carpinteiro?
P:Non, soamente é un pasatempo. Eu non son un punki carpinteiro son un punki sen diñeiro.

M:¿E dedicarte a facer instrumentos?
P:Non, só é un pasatempo.

M:¿Que nos contas da túa traxectoria musical?
P:No primeiro grupo que estiven foi NESC de Rap, logo ARKA de Punk, e agora estou en BRAINS SPIRED de Hardcore Punk Melódico. Imos participar no certame musical.

M:¿Cando empezaches a escoitar música?
P:Levo escoitando rap desde pequeno, dende os 11 anos, e Punk dende os 13.

M:¿É verdade que a túa afección cara a música empezou cun moniño de xoguete que tocaba o tambor?
P:Si, decidín tocar a guitarra pero era demasiado negado, entón busquei un instrumento con menos cordas que puidese tocar con máis facilidade, logo decidín tocar o baixo.

M:¿Estado civil?
P:Arrimado

M:¿Enfermidades psiquicas?
P:Varias

M:¿Enfermidades físicas?
P:Panza (rí)

M:¿Tes algún sentimento ou tendencia homosexual cara algún membro viril do grupo?
P:(Gargalladas) Soamente cando "tocamos"

M:¿Que curso estás a facer?
P:2º DE BACHARELATO.

M:¿Que tal de notas?
P:"Suficientes" (ríe) pero tecnoloxía gústame e dáseme bastante ben.

M:¿Que sentes ao saber que es precursor nos pelos afro similares ao vello púbico no instituto?
(rímos, el tamén rí)
P:Desde que empecei a deixar que o meu pelo brotase vin como os rizos medraban, deixeinos e logo estendeuse por todo o instituto. Todo o mundo deixou crecer o seu "pelo de polla" (levanta o brazo, emociónase e cáelle unha lágrima mentres ve pasar xente co pelo alborotado, cheo de rizos e mugrientas rastas).

M:¿Levouche moito tempo construír o baixo?
P:Si, porque o construín en ratos libres.

M: Pero, canto?
P: Nin idea; supoño que un mes, máis ou menos.

M: ¿Sacaches pezas do antigo?
P:Si. Aburrínme del e como non tiña diñeiro para un novo, fabriqueino.

M:¿É verdade o que se di que lle estás a construír unha guitarra a Patiño?
P: Si, estoulle facendo unha estilo "Dean dimefromhell". Tamén lle estou facendo unha a Juan Soriano (Brains Spired), á que chamamos peneguitar.

Despedímonos de Borja, quedando así pendente unha "roda humana".

Non á guerra

Este vídeo trata de Concepción Martín (Conchita) unha Galega que leva 26 anos acampada diante da Casa Blanca protestando contra o uso das armas nucleares. Leva alí desde que Ronald Reagan estivese á fronte do goberno dos Estados Unidos. A maioría dos turistas páranse a sacar fotos con ela, aínda que Conchita non está alí como reclamo turístico senón para protestar contra as accións bélicas dos E.E.U.U.

Os amos do mundo

Durante anos Estados Unidos conseguiu influír na opinión mundial mediante o dominio global da prensa. Como explicar senón as criticas a zonas como palestina que están sendo atacadas por israel. A única explicación, ao noso entender, é que israel fai o que EE.UU. quere. Por que non se critican países como Arabia Saudí, nos que se apalean mulleres e homosexuais á mínima de cambio? Porque son amigos do Tío Sam. E agora preguntamos: por que se criticou tanto a dicusión ZP- Chávez- Juan Carlos? Porque Chávez é inimigo de Bush e suponlle unha ameaza.

Deixámosvos unha enquisa sobre se Estados Unidos controla a prensa.

Perfecionador agresivo

Sígueme, indicareiche o camiño.
Pronto superarás os teus temores.
Garda as túas infinitas bágoas.
Busca o teu máis mínimo fallo.
Grita como se nada poidera axudarte.
Segues loitando por sobrevivir.
Interpretas as fantasías
dunha forza que te manten vivo.
Tereite de xoellos.
Participas no meu xogo mortal.
Satisfarei todas as túas necesidades.
Nunca serás o mesmo.
Colle a miña man. Eu ensinareiche.
Só tes unha vida que vivir.
O camino que levas vai directo ao infierno.
A túa vida é túa para dala.
As súas fantasías sobre todos vós
son demasiado grandes para velas.
Este mundo no que vives é unha ficción,
perfeccionada só para min.

Podes escoitar a canción no reprodutor.

MIPE

MIPE: Fusión de dous individuos que DÍN que publicaron este blogue. MIguel, PEdreira.

Boas noites, Galiza.

Somos dous que acaban de abrir o seu blogue.yeaaahhhhh!!!
Este é o noso traballo de Técnicas de expresión escrita do I.E.S.David Buján, Cambre (A Coruña)
Ao principio farémolo todo bastante mal e logo, peor.